...Mariet...


Ik heb medio 1967 op uitnodiging van mijn oom en neef, die beide lid waren, voor het eerst kennis gemaakt met de toneelvereniging. Het was die avond rolverdeling en bij gebrek aan voldoende speelsters kreeg ik ook een rol toebedeeld. Ben meteen lid geworden en niet meer weggegaan.

Onze buurman, Doruske Verhees, was in die tijd regisseur/grimeur. Ik herinner me nog als de dag van gisteren zijn blikken sigarendoosje met de 'grime-spullen'.
Deze bestonden uit wat nep haren, voor het aanbrengen van snorren en baarden, die regelmatig loslieten tijdens de uitvoeringen, tot grote hilariteit van het aanwezige publiek. Hij had ook één bruin kleurpotlood, hiermee voorzag hij allen, zowel mannen als vrouwen, van de nodige strepen in het gezicht voor het creëren van rimpels. Verder een rode lippenstift, niet alleen voor de lipjes, maar ook voor blosjes bij de dames.

Ik heb in de afgelopen jaren veel, heel veel fantastische rollen mogen spelen: van 'n frivool haremmeisje tot demente oma en van een dialect sprekende boerentrien tot een kakmadam met een harde G.
Heb altijd en nog steeds graag op de planken (het podium) gestaan en verheug me alweer op de komende uitvoeringen.
Af en toe blader ik door mijn plakboeken en bekijk dan, met een tikkeltje weemoed, de huis-aan-huis folders (nu flyers genoemd) de vele foto's en de recensies uit de kranten.

Ondanks of misschien wel dankzij dat er veel veranderd is hoop ik nog lang in een positieve, actieve rol te mogen bijdragen aan ons, maar vooral 'MIJN CLUBKE'.

Mariet